لبخند ماه
۱۳۸٦/٦/۱٢

 

تو که فوران میکنی

از صندوقچه وجودم سرریز میشوی

من ساعتها غرق تماشای این بارش بی نظیر می نشینم

تو شبیه گریه ابر نیستی

چیزی شبیه یک جشن آسمانی که قسمتی از آن به حرمت سکوتم نصیبم شده

پس برای تکرار دوباره اين آذرخش باز هم سکوت خواهم کرد...

 

 

لیدا راد

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]