"به من نگاه نکن"

                        و روسری ام هی جلوتر میکشم..

                        ، گره اش را سفت تر میکنم....

                         و خودم را جمع و جور میکنم

مبادا ببینی

                        من چقدر شکسته شده ام

                       چقدر چاق تر شده ام

من که اهلش نیستم تا برات بگویم  این شکسته ها از دلتنگی توست

مبادا بفهمی چون دوستش ندارم خودم را رها کرده ام

  افسوس

             مادر، من نیز همچون تو بی عشق زندگی میکنم...

 

/ 5 نظر / 8 بازدید
ابوذر اکبری

میخوام برم از این همه هیاهو از این همه گیجی و ضعف مفرط میخوام برم فرار کنم از این شهر از مرگِ احساس نگاهِ منحط از این همه دود و دم و سیاهی آسمون خاکستری تباهی آلودگی شلوغی و راه بندون نگاه ها ی سرد و فشار زندون این یه قفس ساخته ی دستِ ماهاست یه افتخاره واسه رو سیاها یه شهره که پلیدی سازه هر روز می خوره خون از جونِ بی گناها هدیه ی اون سرطان مرگ و میره میلیون میلیون تو دامنش اسیره خاکِ سردش نه برکتی نداره از آسمونش فقط درد می باره میخوام برم فرار کنم خـدائی یکی دستای خستمو بگیره لرزون و تنها توی خطِ مترو یه آواره که گوشه ای می میره نه نا نمونده واسه شوقِ پرواز دیدن آسمونِ آبـی و باز نفس کشیدن تو هوائی تازه خـدا رو شکر عمر شما درازه . . .

KouroSH

زيبا بود مثل هميشه..

شقایق

چرا؟؟ احساس می کنم اسیر روزمرگی زندگی داری میشی و با بی عشقی اشتباه گرفتیش عشق رو باید خودت بسازی عزیزم نه این که فکر کنی نداشته ها همون عشق بودن و حالا نیستن!!

یک شاعر

نفسم پشت آه می آید // از دل سرد چاه می آید مثل یک روز خوب بارانی // اشک من گاه گاه می آید این دل پاره را ببین شاعر // از نبرد نگاه می آید به تو با این شکوه و زیبایی// چقدر نام ماه می آید من اگر کفش های تو باشم// این دلم با تو راه می آید